ហេតុអ្វីនៅឆ្នាំ២០២៥ គេនៅតែពាក់ម៉ាស់? - Why Do People Still Wear Masks in 2025?
នៅឆ្នាំ២០២៥ ជំងឺកូវិដ១៩ លែងជាសោកនាដកម្មពិភពលោកដូចកាលពីឆ្នាំ២០២០ ឬ ២០២១ ទៀតហើយ ដោយសារតែប្រសិទ្ធភាពនៃវ៉ាក់សាំង និងប្រព័ន្ធភាពស៊ាំសហគមន៍មានភាពរឹងមាំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្វីដែលគួរឱ្យកត់សម្គាល់គឺ ប្រជាជនមួយចំនួនធំ ជាពិសេសសិស្សានុសិស្សនៅតាមសាលារៀន នៅតែបន្តពាក់ម៉ាស់ការពារយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន។ តើនេះគ្រាន់តែជាទម្លាប់ ឬមានមូលហេតុអ្វីផ្សេងទៀត? អត្ថបទនេះនឹងបកស្រាយយ៉ាងលម្អិតអំពីបាតុភូតនេះ។
១. ការយល់ដឹងអំពីសុខភាពផ្លូវដង្ហើមទូទៅ
បទពិសោធន៍ពីជំងឺរាតត្បាតបានបង្រៀនមនុស្សឱ្យយល់ច្បាស់ថា ម៉ាស់មិនមែនការពារតែកូវិដ១៩ ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការការពារជំងឺឆ្លងតាមផ្លូវដង្ហើមផ្សេងៗទៀតដូចជា ផ្តាសាយធំ (Flu) និងជំងឺរលាកបំពង់កជាដើម។
- ការកាត់បន្ថយអត្រាឈឺ៖ មនុស្សជាច្រើនបានកត់សម្គាល់ថា ចាប់តាំងពីពួកគេពាក់ម៉ាស់មក ពួកគេកម្រនឹងកើតជំងឺផ្តាសាយ ឬក្អកខុសពីពេលមុនៗ។
- ការពារនៅកន្លែងមនុស្សកកកុញ៖ សាលារៀនគឺជាកន្លែងដែលមានសិស្សច្រើន និងងាយឆ្លងជំងឺពីគ្នាទៅវិញទៅមក។ ការពាក់ម៉ាស់បានក្លាយជាយន្តការការពារខ្លួនដ៏សាមញ្ញ និងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតសម្រាប់សិស្ស។
២. បញ្ហាបរិស្ថាន និងគុណភាពខ្យល់
នៅឆ្នាំ២០២៥ បញ្ហាបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ និងការបំពុលបរិស្ថាននៅតែជាបញ្ហាប្រឈម។ នៅក្នុងទីក្រុងធំៗ ឬតំបន់ដែលមានការដ្ឋានសំណង់ច្រើន គុណភាពខ្យល់មិនសូវល្អប្រសើរនោះទេ។
- ការការពារពីធូលី និងផ្សែង៖ សម្រាប់សិស្សានុសិស្សដែលធ្វើដំណើរទៅសាលារៀនដោយម៉ូតូ ឬកង់ ការពាក់ម៉ាស់គឺជាមធ្យោបាយដ៏ល្អក្នុងការទប់ស្កាត់ធូលីដី និងផ្សែងពុលពីយានយន្តមិនឱ្យចូលក្នុងសួត។
- អាឡែកហ្ស៊ី៖ សម្រាប់អ្នកដែលមានបញ្ហាអាឡែកហ្ស៊ីច្រមុះ ការពាក់ម៉ាស់ជួយកាត់បន្ថយការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ជាមួយលម្អងផ្កា ឬសារធាតុបង្កអាឡែកហ្ស៊ីផ្សេងៗនៅក្នុងខ្យល់។
៣. វប្បធម៌នៃ "ការទទួលខុសត្រូវសង្គម" (Social Responsibility)
អ្វីដែលបានផ្លាស់ប្តូរខ្លាំងបំផុតនៅក្នុងសង្គមខ្មែរគឺ "វប្បធម៌នៃការគិតគូរដល់អ្នកដទៃ"។ កាលពីមុន ការពាក់ម៉ាស់អាចត្រូវគេមើលមកថាចម្លែក ប៉ុន្តែឥឡូវនេះវាជានិមិត្តសញ្ញានៃការទទួលខុសត្រូវ។
- ពាក់នៅពេលខ្លួនឯងឈឺ៖ ប្រសិនបើសិស្សម្នាក់មានអាការៈក្អក ឬកណ្តាស់ ពួកគេនឹងពាក់ម៉ាស់ដោយស្វ័យប្រវត្តិដើម្បីការពារកុំឱ្យមេរោគឆ្លងទៅមិត្តភក្តិ ឬគ្រូ។ នេះគឺជាទម្លាប់ដ៏ល្អប្រពៃដែលត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងទូលំទូលាយ។
៤. កត្តាចិត្តសាស្ត្រ និងទម្លាប់ (Psychological Comfort)
សម្រាប់យុវវ័យមួយចំនួន ម៉ាស់បានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃ "តំបន់សុវត្ថិភាព" (Comfort Zone) របស់ពួកគេ។
- ភាពជឿជាក់លើខ្លួនឯង៖ នៅវ័យជំទង់ សិស្សខ្លះអាចមានបញ្ហាមុននៅលើផ្ទៃមុខ ឬខ្វះទំនុកចិត្ត។ ការពាក់ម៉ាស់ជួយឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាព និងក្លាហានជាងមុនក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទង។
- ទម្លាប់ដែលពិបាកបោះបង់៖ បន្ទាប់ពីបានពាក់ម៉ាស់អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ វាបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃការស្លៀកពាក់ប្រចាំថ្ងៃ។ ការចេញក្រៅដោយគ្មានម៉ាស់ ធ្វើឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ថា "ខ្វះអ្វីមួយ" ឬមិនមានសុវត្ថិភាព។
៥. ការប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការវិវត្តនៃមេរោគ
ទោះបីជាកូវិដ១៩ បានស្ងប់ស្ងាត់ ប៉ុន្តែអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ និងវេជ្ជបណ្ឌិតនៅតែក្រើនរំលឹកថា មេរោគអាចបំប្លែងខ្លួន (Mutation) បានគ្រប់ពេល។ ប្រជាជនមានការយល់ដឹងខ្ពស់ជាងមុន ហើយពួកគេជ្រើសរើសការ "ការពារប្រសើរជាងព្យាបាល"។ ការបន្តពាក់ម៉ាស់នៅតាមទីសាធារណៈ ឬកន្លែងបិទជិត គឺជាការត្រៀមខ្លួនជានិច្ចចំពោះរាល់លទ្ធភាពដែលអាចកើតមាន។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
ជារួម ការដែលមនុស្សនៅតែពាក់ម៉ាស់នៅឆ្នាំ២០២៥ មិនមែនដោយសារតែភាពភ័យខ្លាចជ្រុលនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាសញ្ញានៃ "ការវិវត្តនៃទម្លាប់រស់នៅថ្មីប្រកបដោយអនាម័យ និងការទទួលខុសត្រូវ"។ វាឆ្លុះបញ្ចាំងពីការយកចិត្តទុកដាក់លើសុខភាពផ្ទាល់ខ្លួន ការការពារពីបរិស្ថាន និងការគោរពចំពោះសុខភាពសាធារណៈ។ ម៉ាស់បានប្រែក្លាយពីឧបករណ៍វេជ្ជសាស្ត្រ មកជាផ្នែកមួយនៃរបៀបរស់នៅរបស់មនុស្សសម័យថ្មី។
Written by Baysamnum Team
