គ្រូបង្រៀននៅសាលារដ្ឋ (ថ្នាក់ទី៧-១២)៖ សសរទ្រូងនៃប្រព័ន្ធអប់រំនៅកម្ពុជា
លោកគ្រូអ្នកគ្រូនៅតាមសាលារដ្ឋ ចាប់ពីកម្រិតអនុវិទ្យាល័យ (ថ្នាក់ទី៧-៩) ដល់វិទ្យាល័យ (ថ្នាក់ទី១០-១២) គឺជាតួអង្គដែលមិនអាចខ្វះបាននៅក្នុងសង្គមកម្ពុជា។ ពួកគាត់មិនត្រឹមតែជាអ្នកផ្តល់ចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជា "ឪពុកម្តាយទីពីរ" ដែលតម្រង់ទិសអនាគតរបស់យុវជនរាប់លាននាក់។ អត្ថបទនេះនឹងបង្ហាញយ៉ាងលម្អិតអំពីតួនាទី ការលះបង់ និងបញ្ហាប្រឈមពិតប្រាកដដែលលោកគ្រូអ្នកគ្រូកំពុងជួបប្រទះ។
១. ភារកិច្ច និងការទទួលខុសត្រូវដ៏ធំធេង
ការបង្រៀននៅកម្រិតមធ្យមសិក្សា (ថ្នាក់ទី៧-១២) មានភាពស្មុគស្មាញជាងកម្រិតបឋមសិក្សា ដោយសារខ្លឹមសារមេរៀនមានលក្ខណៈស៊ីជម្រៅ និងបែងចែកតាមមុខវិជ្ជាច្បាស់លាស់។
- ការរៀបចំមូលដ្ឋានគ្រឹះ និងជំនាញឯកទេស៖ គ្រូថ្នាក់ទី៧-៩ ត្រូវធានាថាសិស្សមានមូលដ្ឋានរឹងមាំដើម្បីប្រឡងឌីប្លូម រីឯគ្រូថ្នាក់ទី១០-១២ ត្រូវបង្រៀនសិស្សឱ្យចេះវិភាគ និងដោះស្រាយលំហាត់កម្រិតខ្ពស់ ដើម្បីត្រៀមប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ (បាក់ឌុប)។
- ការតម្រង់ទិសអាជីព៖ លោកគ្រូអ្នកគ្រូក៏ដើរតួជាអ្នកប្រឹក្សាយោបល់ ជួយសិស្សក្នុងការសម្រេចចិត្តជ្រើសរើសជំនាញសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យ ដែលសមស្របនឹងសមត្ថភាពរបស់ពួកគេ។
២. ជីវិតជាក់ស្តែង និងកាលវិភាគការងារ
ជីវិតរបស់គ្រូបង្រៀនសាលារដ្ឋមិនបញ្ចប់ត្រឹមម៉ោងចេញពីសាលានោះទេ។ ការងាររបស់ពួកគាត់ទាមទារពេលវេលា និងកម្លាំងកាយចិត្តជាច្រើន។
- ការគ្រប់គ្រងថ្នាក់រៀនធំ៖ នៅសាលារដ្ឋមួយចំនួន ចំនួនសិស្សក្នុងមួយថ្នាក់អាចមានចន្លោះពី ៤០ ទៅ ៦០ នាក់ ដែលធ្វើឱ្យការគ្រប់គ្រងវិន័យ និងការយកចិត្តទុកដាក់លើសិស្សម្នាក់ៗមានការលំបាក។
- ការងារក្រៅម៉ោង៖ ដើម្បីទ្រទ្រង់ជីវភាពគ្រួសារឱ្យបានល្អប្រសើរ លោកគ្រូអ្នកគ្រូមួយចំនួនត្រូវបង្រៀនគួរ (ថ្នាក់បន្ថែមក្រៅម៉ោង) ឬប្រកបរបរផ្សេងៗនៅថ្ងៃចុងសប្តាហ៍។ នេះបង្ហាញពីការតស៊ូដ៏គួរឱ្យគោរពក្នុងជីវិតជាគ្រូបង្រៀន។
៣. បញ្ហាប្រឈមក្នុងវិស័យអប់រំ
ទោះបីជាវិស័យអប់រំមានការរីកចម្រើន ប៉ុន្តែលោកគ្រូអ្នកគ្រូនៅតែជួបប្រទះឧបសគ្គមួយចំនួនដែលត្រូវការការយកចិត្តទុកដាក់៖
- កង្វះខាតសម្ភារៈឧបទេស៖ នៅតាមសាលាដាច់ស្រយាលមួយចំនួន ការពិសោធន៍វិទ្យាសាស្ត្រ (រូបវិទ្យា គីមីវិទ្យា ជីវវិទ្យា) នៅមានកម្រិត ដោយសារកង្វះបន្ទប់ពិសោធន៍ និងឧបករណ៍ទំនើបៗ។
- គម្លាតរវាងសិស្ស៖ ក្នុងថ្នាក់តែមួយ មានសិស្សដែលមានកម្រិតយល់ដឹងខុសគ្នាខ្លាំង។ គ្រូត្រូវរកវិធីសាស្រ្តបង្រៀនដែលអាចឱ្យសិស្សខ្សោយតាមទាន់ ខណៈពេលដែលជំរុញសិស្សពូកែឱ្យកាន់តែរីកចម្រើន។
- បច្ចេកវិទ្យា៖ ការផ្លាស់ប្តូរទៅរកការអប់រំបែបឌីជីថលតម្រូវឱ្យគ្រូមានវ័យចំណាស់មួយចំនួន ត្រូវចំណាយពេលច្រើនដើម្បីរៀនប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រ និងប្រព័ន្ធបង្រៀនថ្មីៗ។
៤. ឧត្តមគតិ និងបេះដូងជាគ្រូបង្រៀន
អ្វីដែលធ្វើឱ្យលោកគ្រូអ្នកគ្រូនៅតែបន្តឈរជើងយ៉ាងរឹងមាំ គឺ "បេះដូងស្រឡាញ់សិស្ស"។
- សេចក្តីសុខផ្លូវចិត្ត៖ សម្រាប់គ្រូបង្រៀន គ្មានកាដូអ្វីដែលមានតម្លៃជាងការឃើញសិស្សរបស់ខ្លួនប្រឡងជាប់បាក់ឌុប ហើយទទួលបានការងារល្អនោះទេ។ ភាពជោគជ័យរបស់សិស្ស គឺជាមោទនភាព និងជាកម្លាំងចិត្តរបស់គ្រូ។
- ការកសាងធនធានមនុស្ស៖ ពួកគាត់យល់ច្បាស់ថា ប្រទេសជាតិមិនអាចរីកចម្រើនបានទេបើគ្មានធនធានមនុស្ស។ ដូច្នេះ រាល់ម៉ោងបង្រៀនគឺជាការចូលរួមចំណែកដោយផ្ទាល់ក្នុងការអភិវឌ្ឍប្រទេសកម្ពុជា។
៥. ការគាំទ្រដែលចាំបាច់
ដើម្បីលើកកម្ពស់គុណភាពអប់រំ យើងទាំងអស់គ្នាត្រូវចូលរួមចំណែកគាំទ្រលោកគ្រូអ្នកគ្រូ៖
- ការគោរពឱ្យតម្លៃ៖ សង្គម និងអាណាព្យាបាលត្រូវផ្តល់តម្លៃដល់គ្រូបង្រៀន មិនមែនគ្រាន់តែជាអ្នកស៊ីឈ្នួលបង្រៀន តែជាអ្នកមានគុណទីពីរ។
- ការអភិវឌ្ឍវិជ្ជាជីវៈ៖ ក្រសួង និងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធគួរផ្តល់វគ្គបណ្តុះបណ្តាលបន្ថែមជាប្រចាំ អំពីវិធីសាស្រ្តបង្រៀនបែបថ្មី និងចិត្តសាស្ត្រអប់រំ។
- កិច្ចសហការពីអាណាព្យាបាល៖ ការអប់រំមិនមែនជាតួនាទីរបស់គ្រូតែម្នាក់ឯងទេ។ អាណាព្យាបាលត្រូវតាមដានការសិក្សារបស់កូន និងសហការជាមួយគ្រូដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាសិស្ស។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
លោកគ្រូអ្នកគ្រូនៅសាលារដ្ឋថ្នាក់ទី៧-១២ គឺជាវិស្វករនៃព្រលឹង និងជាអ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវសម្រាប់យុវជនកម្ពុជា។ ការលះបង់របស់ពួកគាត់ ទាំងកម្លាំងកាយ និងកម្លាំងចិត្ត គឺជាគុណបំណាច់ដ៏ធំធេងដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន។ ក្នុងនាមជាសិស្ស និងជាពលរដ្ឋ យើងគួរតែសម្តែងការដឹងគុណ និងខិតខំរៀនសូត្រដើម្បីក្លាយជាសសរទ្រូងដ៏រឹងមាំសម្រាប់ប្រទេសជាតិ តបស្នងនូវការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគាត់។
Written by Baysamnum Team
